Pediculosis capitis (hoofdluis)

1. Korte samenvatting
Hoofdluis is een veelvoorkomende en besmettelijke aandoening, vooral bij kinderen. De luizen leven op de hoofdhuid en voeden zich met bloed. Jeuk is een veelvoorkomende klacht, maar soms ontbreken klachten. Behandeling bestaat uit zorgvuldig uitkammen, eventueel gecombineerd met een antihoofdluismiddel. Hygiëne speelt geen rol bij het ontstaan.

2. Wat is het?
Hoofdluis, ook wel pediculosis capitis genoemd, is een besmetting van de hoofdhuid met kleine parasieten die leven van menselijk bloed. De luizen nestelen zich vooral op warme plekken, zoals achter de oren en in de nek.

De eitjes van de luis, neten genoemd, kleven stevig aan de haren en zijn vaak zichtbaar als kleine grijswitte puntjes. Hoofdluis komt vooral voor bij kinderen in de basisschoolleeftijd, maar kan iedereen treffen.

Belangrijk om te weten is dat hoofdluis niets te maken heeft met slechte hygiëne. Het kan iedereen overkomen.

3. Hoe ontstaat het?
Hoofdluis wordt overgedragen door contact van haar met haar. De luizen kunnen niet springen of vliegen, maar kruipen van het ene hoofd naar het andere. Overdracht via spullen en kleding, zoals mutsen, jassen of knuffels, is niet aangetoond.

Omdat kinderen vaak dicht bij elkaar spelen, komt hoofdluis in deze groep het meest voor.

4. Wat zijn de klachten?
De meest voorkomende klacht is jeuk op de hoofdhuid, vooral achter de oren en in de nek. Deze jeuk ontstaat door een reactie op het speeksel van de luis.

Soms zijn er weinig of geen klachten en wordt hoofdluis pas ontdekt bij controle. Bij krabben kunnen wondjes ontstaan, die soms kunnen ontsteken.

Kenmerkend zijn:

• zichtbare luizen van ongeveer 3 millimeter groot
• neten die vastzitten aan de haren en niet loskomen zoals roos
• soms jeuk en krabsporen op de hoofdhuid

Zonder behandeling kan de besmetting zich snel uitbreiden, omdat luizen zich snel voortplanten.

5. Hoe te voorkomen?
Hoofdluis is moeilijk volledig te voorkomen, maar regelmatige controle helpt om het snel te ontdekken en verspreiding te beperken.

Belangrijke maatregelen zijn:

• controleer het haar regelmatig met een luizenkam
• meld hoofdluis bij school of opvang, zodat anderen kunnen controleren

Luizenzakken en luizencapes zijn niet nodig. Ze helpen niet om hoofdluis te voorkomen.

6. Is aanvullend onderzoek nodig?
De diagnose wordt gesteld door het zorgvuldig bekijken en kammen van het haar. Het aantonen van levende luizen of neten bevestigt de diagnose.

Het gebruik van een netenkam boven een witte ondergrond maakt het makkelijker om luizen te zien. Aanvullend medisch onderzoek is niet nodig.

7. Hoe wordt het behandeld?
De behandeling bestaat altijd uit het verwijderen van luizen en neten. De basis is de kammethode, eventueel gecombineerd met een antihoofdluismiddel.

De belangrijkste aanpak is:

• kam het haar twee weken lang elke dag zorgvuldig met een luizenkam; de eitjes hebben ongeveer tien dagen nodig om uit te komen
• gebruik eventueel een antihoofdluismiddel, tegelijk met het kammen, en volg de bijsluiter
• maak de luizenkam na elk gebruik schoon met water en zeep

Het is niet nodig om kleding, jassen, mutsen, beddengoed of knuffels te wassen.

8. Wat is het vooruitzicht?
Met een juiste en consequente behandeling is hoofdluis goed te verhelpen. Wel kan het opnieuw optreden, omdat er geen blijvende bescherming ontstaat.

Herbesmetting komt regelmatig voor, vooral in groepen zoals schoolklassen. Daarom blijft regelmatige controle belangrijk, ook na succesvolle behandeling.