Allergie voor huisstofmijt

Korte samenvatting

Een allergie voor huisstofmijt is een overgevoelige reactie op eiwitten uit de uitwerpselen van huisstofmijten. Klachten bestaan vooral uit neus-, oog- en luchtwegproblemen en kunnen het hele jaar aanwezig zijn. Behandeling richt zich op het verminderen van blootstelling, medicatie en eventueel immunotherapie.

Wat is het?

Een huisstofmijtallergie is een inhalatieallergie waarbij het immuunsysteem reageert op allergenen van huisstofmijten. Dit zijn microscopisch kleine spinachtige diertjes die leven van huidschilfers van mensen. De allergische reactie wordt vooral veroorzaakt door eiwitten in de uitwerpselen van de mijt.

Huisstofmijten komen veel voor in de leefomgeving, met name in matrassen, kussens, dekbedden, tapijt en gestoffeerde meubels. Omdat deze allergenen continu aanwezig zijn, kunnen klachten het hele jaar door optreden.

Hoe ontstaat het?

De allergie ontstaat wanneer het immuunsysteem overgevoelig raakt voor de allergenen van huisstofmijten. Na sensibilisatie worden IgE-antistoffen aangemaakt. Bij hernieuwde blootstelling komt histamine vrij, wat leidt tot ontstekingsreacties in de luchtwegen en soms in de huid.

Huisstofmijten gedijen goed in warme, vochtige en donkere omgevingen. Langdurige en intensieve blootstelling, zoals tijdens slapen, speelt een belangrijke rol bij het ontstaan en in stand houden van de klachten. Erfelijke aanleg voor allergieën verhoogt de kans op het ontwikkelen van deze allergie.

Wat zijn de klachten?

De klachten treden vaak op tijdens of na langdurige blootstelling, bijvoorbeeld ’s nachts of in de ochtend.

Typische klachten zijn:

• verstopte of loopneus
• niesbuien
• jeukende, tranende ogen
• hoesten en piepende ademhaling
• benauwdheid, vooral ’s nachts

Daarnaast kunnen klachten optreden bij het opmaken van het bed of stofzuigen, doordat allergenen vrijkomen.

Algemene klachten zoals vermoeidheid, slecht slapen en hoofdpijn komen ook voor. Bij sommige mensen kan de allergie bijdragen aan het ontstaan of verergeren van astma of atopisch eczeem.

Hoe te voorkomen?

Volledige vermijding van huisstofmijt is niet mogelijk, maar blootstelling kan wel worden verminderd.

Belangrijke maatregelen zijn:

• regelmatig luchten en ventileren
• gebruik van anti-allergene hoezen voor matras en kussen
• wassen van beddengoed op minimaal 60°C
• beperken van tapijt en stoffering
• verminderen van stofnesten zoals knuffels

Het verminderen van vocht in huis helpt ook, omdat mijten zich minder goed ontwikkelen in een droge omgeving.

Is aanvullend onderzoek nodig?

Ja, om de diagnose te bevestigen kan een arts een huidpriktest uitvoeren met huisstofmijtallergenen. Daarnaast kan bloedonderzoek worden gedaan naar specifieke IgE-antistoffen.

De combinatie van klachten en testresultaten bepaalt of er sprake is van een allergie.

Hoe wordt het behandeld?

De behandeling bestaat uit drie pijlers.

Ten eerste het verminderen van blootstelling aan huisstofmijt.

Ten tweede medicatie, zoals antihistaminica tegen jeuk en niesklachten en corticosteroïden (bijvoorbeeld neussprays of inhalatie) om ontstekingen te remmen. Bij astma worden aanvullende inhalatiemedicijnen gebruikt.

Ten derde kan immunotherapie worden ingezet. Hierbij wordt het immuunsysteem geleidelijk minder gevoelig gemaakt voor het allergeen, wat op langere termijn kan leiden tot vermindering van klachten.

Wat is het vooruitzicht?

Huisstofmijtallergie is vaak een chronische aandoening, maar klachten zijn meestal goed te beheersen met aanpassingen in de leefomgeving en medicatie.

Zonder behandeling kunnen klachten verergeren of zich uitbreiden naar de lagere luchtwegen, zoals bij astma.

Met een gerichte aanpak en goede begeleiding kunnen de meeste mensen hun klachten onder controle houden en hun kwaliteit van leven verbeteren.