Ouderdomswratten (verruca seborroica)

Korte samenvatting
 Ouderdomswratten zijn goedaardige, bruin tot zwart gekleurde, wratachtige plekjes die vaak op de romp voorkomen, soms in grote aantallen. Ze kunnen oppervlakkig of dikker zijn en variëren van enkele millimeters tot meerdere centimeters groot. Ze zijn onschuldig en kunnen eenvoudig verwijderd worden als ze cosmetisch of hinderlijk zijn.

Wat is het?
 Een verruca seborroica, ook wel keratosis seborroica of ouderdomswrat genoemd, is een goedaardige huidafwijking die op latere leeftijd ontstaat. Ze hebben een wratachtig, ruw of juist vlak uiterlijk, vaak grillig van vorm en variërend in kleur van lichtbruin tot bijna zwart. Ze kunnen soms lijken op een melanoom, maar zijn onschuldig.

Hoe ontstaat het?
 De precieze oorzaak is niet geheel duidelijk. Waarschijnlijk spelen virussen in de opperhuid een rol, in combinatie met een genetische aanleg die bepaalt of iemand ouderdomswratten krijgt. Niet iedereen ontwikkelt ze.

Wat zijn de klachten?
 De wratten geven meestal geen klachten, behalve soms irritatie als ze op een plek zitten waar wrijving ontstaat. Het cosmetisch aspect kan wel storend zijn, vooral wanneer er veel of grote wratten aanwezig zijn.

Hoe te voorkomen?
 Er zijn geen maatregelen om het ontstaan van ouderdomswratten te voorkomen, omdat aanleg en huidveroudering hierbij een rol spelen.

Is aanvullend onderzoek nodig?
 In de meeste gevallen niet. Soms kan een dermatoloog een biopt nemen om ouderdomswratten te onderscheiden van kwaadaardige huidafwijkingen, vooral wanneer ze sterk lijken op een melanoom.

Hoe wordt het behandeld?
 Behandeling is niet noodzakelijk. Wanneer gewenst, kunnen de wratten eenvoudig verwijderd worden door:

• Afschrapen met een curette of ‘scherpe lepel’. Dit laat een klein oppervlakkig schaafwondje achter dat snel geneest.
• Bevriezen met vloeibare stikstof (vooral geschikt voor jonge, dunne wratten in het gezicht).
• Chirurgisch verwijderen onder lokale verdoving bij grotere wratten.

Wat is het vooruitzicht?
 Ouderdomswratten zijn volledig goedaardig. Na verwijdering verdwijnen ze blijvend, al kunnen er elders op het lichaam nieuwe ontstaan. Littekens zijn na behandeling zeldzaam.